Lichting 2020!

Verlaat door corona, maar hij mocht natuurlijk niet ontbreken: de diploma-uitreiking van lichting 2020! Heel hartelijk gefeliciteerd met jullie diploma Jasper Scholten, Yvonne van der Haven, Hans Erik Kraan, Jasper Bets, Jildw Albeda, Niels Croiset, Rebecca Bakker, Robert Tetteroo, Sarah Angenent, Rianne Heere en Irene Schoemakers! Wij wensen jullie ontzettend veel succes en plezier met scenarioschrijven in de toekomst.

Head of Studies Bertram tijdens de uitreiking:

Het is een heel andere ceremonie dan we ooit gehad hebben. 2020 is nu al een beroemd jaar waarin iedereen, íedereen een grimmige en grillige tijd tegemoet ging én nog moet gaan. Omdat er zoveel op het spel is komen te staan, zijn dat -weten we- goede tijden voor drama; er is volop vraag naar escapisme én naar engere zaken. Er is honger naar sprookjes, naar hoop, maar ook naar de erkenning van angstige en onbestemde gevoelens.

Scenarioschrijven blijkt een vitaal beroep. Gelukkig hebben jullie twee jaar lang lessen in dit vak gekregen en weet je nu beter hoe je je kan uiten via dit specifieke format; de theorie werd afgewisseld door de technieken. Ervaringen werden aangevuld door nieuwe inzichten. Van verschillende kanten en vanuit verschillende beroepsvelden kregen jullie een goed overzicht wat dit soort schrijven inhoudt; het is in ieder geval geen hobby, maar hard werken of -nog meer- diep nadenken over dat gezamenlijke wc-bezoek, over een gat in een dak waar een hoofdpersoon doorheen valt, de keuze tussen een abstracte, impressionistische of juist dadaïstische kunstroof. Niks is toevallig in drama.

Scenarioschrijven is daarom puzzelen; mega-overzicht creëren terwijl je de dramatisch passende details op zijn plek laat vallen. Jullie hebben allemaal een andere manier van schrijven ten toon gespreid. Jullie hebben allemaal op een andere manier geleerd. Jullie zijn schrijvers. Je verhaal, dat ben jij. De manier waarop je hoofdpersoon weer opkrabbelt, dat ben jij of zo zou je willen vallen, zo zou je willen opkrabbelen. Vaak in overwinning, maar soms in mineur, omdat ongeluk en verdriet ook opgemerkt moeten worden. Omdat ze er ook zijn. Omdat ze er mogen zijn.

Marcus Aurelius had 2000 jaar geleden al door dat lijden bij het leven hoort. Het is onvermijdelijk. Net als je denkt dat je de overkant bereikt hebt, doet het leven ‘LOL, Eyeroll’ en levert je weer een streek. Dus dan kunnen we er maar beter drama mee maken, een lesje van leren. Lijden is universeel, slachtofferschap is optioneel.

Dus, zo zegt hij tegen zichzelf, je kan er maar beter doorheen gaan met Moed en Kracht, je dóór die ellende heen bewegen… en dat ziet er voor iedereen anders uit.

Van zulke karakters houden we. Ze worden door de plot een anker en een kompas, want we hebben verbeeldingskracht nodig om het leven te comprimeren. Om de chaos te ordenen, vertellen we oude en nieuwe mythes. Eerst in zwart/wit en later in nuances.

Sommige verhalen structureren en leiden ons naar de toekomst.

Vitaal beroep, dus.

We willen visie, daadkracht, inclusiviteit en hoop zien. Niemand lijkt religie echt nodig te hebben, maar wel die goede verhalen met leidende personages die een voorbeeld afbeelden hoe het ook zou kunnen. Zet het cliché tegenover jullie verbeeldingskracht en laadt het met je eigen ervaring.

Take your broken heart and make it into art.

Ieder van jullie bedacht leed waar je hoofdpersoon met onverwachts verkregen of getrainde moed en kracht een betere versie van zichzelf van werd. Leed is nodig om geluk te ervaren. Geen mooie dag zonder nacht. Geen echte liefde zonder 3 mislukte relaties. Geen zwart zonder wit. Drama is contrast. Jullie gaan de hemel definiëren en tegelijkertijd ontstaat dan de hel. Dat wat er gebeurt tussen verlangen en verlies of winst. We streven allemaal naar een happy end. Maar om daar te komen, bedenken jullie obstakels die overwonnen moeten worden. Dan blijkt op het einde dat de heilige graal in de ontdekkingstocht zelf zit. Natuurlijk, een diploma is fijn, maar hopelijk gaan prijzen niet worden waar je voor schrijft.

De opleiding biedt een hoop, maar vraagt nog meer. Als scenarist moet je snel weten wat je bewering is. Je moet begrijpen in welke structuur je gaat werken. Je moet weten wat er op het spel staat voor de hoofdpersoon EN het moet ons wat kunnen schelen. Dat moet. Alsof we nog niet genoeg moeten. Maar er is juist in fictie veel ruimte om te doen wat je wil, naast wat je allemaal moet. Uiteindelijk komt het allemaal neer op “Kwaliteit.. én Op Tijd” leveren.

Bedankt Class of 2020. De kracht van het verhalen vertellen is onverwoestbaar. Drama kruipt waar het niet gaan kan. Het is onvermijdelijk geworden bij jullie.

Dit is het moment om het opleidingsjaar 2020 af te sluiten. Dat betekent niet dat jullie klaar zijn, maar wel goed voorbereid. Hulde.